العلامة المجلسي (مترجم: تهرانى)
239
بحار الأنوار (ج65) (شيعه در پيشگاه قرآن و اهل بيت ع) (فارسى)
زنجير است و ( التحم الطوق ) يعنى زنجير گردنش در گوشت فرو رفته ( خلّدوا ) يعنى هميشه و جاويد بودند . و ( تنقطع بهم الاسباب ) اشاره به اين آيه شريفه است : هنگامى كه بيزارى جويند رؤسا و پيشوايان باطل از پيروان خود و عذاب خدا را مشاهده كنند و هر گونه وسيله و اسباب از آنها قطع شده و هيچ روابط باطل بجا نماند « 1 » بيضاوى گويد اسباب روابطى است كه بين آنها بوده يعنى همان پيروى و همراهى در دين و اهدافى كه داعى بر اين بود ( على الجدران ) يعنى بر ديوارها زيرا آنها ظرف آب خود را روى ديوار ميگذاشتند تا سردتر گردد ( كنت مطعمه ) يعنى به تو روزى شده بود . اين روايت اشكالات زيادى دارد و در كتابهاى ديگر نبود تا تصحيح شود تغييراتى در اصل روايت داده شده و مقدارى هم كم دارد . 32 - صدوق از . . . از حضرت صادق عليه السّلام روايت كند كه حضرت امير المؤمنين عليه السّلام فرمود من شبانم ، شبان مردمم آيا تا به حال شبان را ديدهاى كه گوسفندان خود را نشناسد ؟ جويريه از جابر خواست و عرضكرد يا امير المؤمنين گوسفندان تو كدامند ؟ فرمود صورتهاى زرد و لبهاى پژمرده از ياد خدا « 2 » . 33 - حذّاء از حضرت باقر عليه السّلام روايت كند كه فرمود بدان محبوبترين ياران نزد من پارساترين آنها و رازدارترين آنها نسبت باحاديث ماست ، و همانا بدحالترين ياران نزد من و مبغوضترين آنها كسى است كه تا حديثى را كه منسوب بماست و از ما روايت شده بشنود و معنى آن را نفهمد و قلبش آن حديث را بپذيرد از آن روايت متنفر شود و او را انكار كند و بافرادى كه آن روايت را بپذيرند كفر ورزد ، او نميداند شايد در واقع آن حديث از ما صادر شده و
--> ( 1 ) سورهء بقره آيه 166 . ( 2 ) فضائل الشيعه ص 150 .